Dzień dobry, chciałbym zamówić autobus

Autobusy miejskie na telefon. Choć innowacja ta została wymyślona już kilkanaście lat temu (we Włoszech), a i w jednym z polskich miast funkcjonuje od lat ponad dziesięciu, to wciąż mało kto o niej słyszał – nawet w samym Krakowie – bo o nim właśnie mowa! Dopiero w zeszłym roku Kraków znalazł swojego naśladowcę – podobną usługę wprowadzono w jednej z dzielnic Szczecina.

Jak to działa? Usługę telebusów (bo taką nazwę otrzymały) wprowadzono w Krakowie w 2007 roku w ramach unijnego projektu o nazwie CIVITAS CARAVEL. Celem było zapewnienie dostępu do transportu publicznego dzielnicom, w których liczba użytkowników jest zbyt mała, aby opłacalne było utrzymywanie tam stałej linii autobusowej. Linia krakowskich telebusów ma określoną trasę przejazdu (określony zestaw przystanków) oraz swoją własną dyspozytornię. Mieszkaniec zainteresowany skorzystaniem z autobusu musi zadzwonić do dyspozytorni (najpóźniej pół godziny przed planowanym odjazdem) i zamówić kurs – określając przystanek początkowy i końcowy oraz godzinę startu lub zakończenia przejazdu.

Wzorem włoskich prekursorów usługa realizowana jest przez niewielkie, kilkunasto-dwudziestoosobowe autobusy, a najdalszym możliwym do wyboru celem podróży (jeśli podróż zaczynamy „z domu”, a jej początkiem, jeśli przychodzimy „z miasta”) jest najbliższa danej dzielnicy pętla autobusowa lub większy węzeł przesiadkowy. Przejazdy telebusami realizowane są w ramach zwykłego systemu biletów na komunikację miejską, a godziny funkcjonowania usługi są podobne jak wszystkich dziennych autobusów – od wczesnych godzin porannych do późnego wieczora.

Opisywana innowacja jest, jak widać, rozwiązaniem powtarzalnym i wprowadzając ją w kolejnym mieście można, a nawet należy, inspirować się już funkcjonującymi modelami (tak, jak było w przypadku Krakowa i miast włoskich oraz Szczecina i Krakowa). Jednak trzeba też pamiętać, że wdrożenie jej w nowym miejscu wymaga stworzenia modelu usługi dopasowanego do realiów danego miasta – każdorazowo konieczne jest określenie modelu finansowania, grupy docelowej, sposobu realizacji kursów i tras, rodzaju wykorzystanego taboru, taryf, sposobu pracy dyspozytorni oraz zasad wzajemnych rozliczeń pomiędzy organizatorem a operatorem.

Mimo wieloletniej praktyki pomysł wciąż wzbudza kontrowersje, przede wszystkim jeśli chodzi o jego uzasadnienie ekonomiczne. Próba wprowadzenie go w życie w każdym kolejnym mieście spotyka się co najmniej ze sceptycyzmem – zarówno ze strony urzędników, jak i mieszkańców – choć najczęściej tych dzielnic, które są objęte siecią stałego transportu publicznego i nie chcą finansować „ze swojej kieszeni” „wątpliwego” rozwiązania.

Oczywiście, wszelkie tego typu wątpliwości należy za każdym razem od nowa przeanalizować. Jednakże fakt, że w Krakowie telebusy działają nieprzerwanie od ponad 10 lat, pozwala podejrzewać, że innowacja ta jest dość potrzebna i użyteczna.

Ps. Po Szczecinie rozwiązaniem zainteresowała się Warszawa…

Źródła: http://www.mpk.krakow.pl/pl/tele-bus/

http://infobus.pl/rok-tele-busa-w-krakowie_more_64694.html

http://www.zditm.szczecin.pl/pasazer/rozklady-jazdy,transport-na-zadanie

http://warszawa.naszemiasto.pl/artykul/autobusy-na-telefon-w-warszawie-sami-wybierzecie-godzine,4262689,art,t,id,tm.html